ကမၻာ့အဆင္းရဲဆုံးသမၼတႀကီး ဟုိေဆး မူဇီကာ (José Mujica)

ဥရုေဂြးဆုိတဲ့ ႏုိင္ငံေလး။ ကမၻာ့ဖလားပြဲေတြမွာ ဥရုေဂြးလက္ေရြးစင္အသင္းကုိ ရံဖန္ရံခါ ၾကားရတတ္တယ္။ ေတာင္အေမရိကတုိက္က ႏုိင္ငံေလး သိပ္ေတာ့စိတ္ဝင္းစားစရာ မဟုတ္။ စိတ္ဝင္းစားစရာ ေကာင္းတာက ဥရုေဂြးႏုိင္ငံကုိ ပဲ့ကုိင္သြားတဲ့ သမၼတေဟာင္းႀကီး ဟုိေဆး မူဇီကာ (José Mujica)။ ရိုးသားလြန္းတဲ့ သမၼတႀကီး။ ကမၻာေက်ာ္သတင္းဌာနဘီဘီစီကေတာင္ “The World’s ‘Poorest’ President” ကမၻာ့အဆင္းရဲဆုံးသမၼတလုိ႔ေတာင္ တင္စားခဲ့တယ္။ မူဇီကာ ဘာေတြလုပ္ခဲ့လုိ႔ ဆင္းရဲတာလဲ။
ဟုိေဆး မူဇီကာကုိ ၁၉၃၅ခုႏွစ္ ေမလ ၂ဝရက္ေန႔မွာ ဥရုေဂြးႏုိင္ငံရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ မြန္တီ ဗီဒီယုိၿမိဳ႕ (Montevideo) မွာ ေမြးတယ္။ ဖခင္က လယ္သမား ၊ ဆင္းရဲလြန္းလုိ႔ လူမြဲဘြဲ႕ခံလုိက္ရတယ္။ မိခင္ကေတာ့ အီတလီႏုိင္ငံကေနန ႏုိင္ငံေရးခုိလႈံသူ။ ဆင္းရဲလြန္းလုိ႔ မူဇီကာရဲ႕ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘဝက အလုပ္ၾကမ္းေပါင္းစုံလုပ္ၿပီး ကုန္ဆုံးခဲ့ရတယ္။ ၁၉၆ဝခုႏွစ္ေတြမွာ က်ဴးဘားေတာ္လွန္ေရးရုိက္ခတ္မႈေတြေၾကာင့္ ဥရုေဂြးႏုိင္ငံမွာ လက္နက္တုိင္တပ္ဖြဲ႔ေတြေပၚလာၿပီး အစုိးရဆန္႔က်င္ေရးျပဳလုပ္လာခ်ိန္မွာ က်ဴးပါးမားကုိ႕စ္ (Tupamaros) အဖြဲ႕ထဲကုိ ဝင္ေရာက္ခဲ့တယ္။ သူတုိ႔အဖြဲ႕က ၿငိမ္းခ်မ္းမႈကုိ လုိခ်င္သူ ၊ ႏုိင္ငံကုိ အသစ္ျပန္လည္ေမြးဖြားလုိသူ။ ၁၉၇ဝခုႏွစ္ ႏုိင္ငံေရးသမားဘဝမွာ ေသနတ္ဒဏ္ရာ ၆ခါရဖူးၿပီး ၁၄ႏွစ္ေထာင္က်ခဲ့ဖူးတယ္။ ၁၉၉၄ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ အေရြးခံခဲ့ရတယ္။ ၁၉၉၉ ေရြးေကာက္ပြဲမွာေတာ့ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ၂ဝဝ၅ခုႏွစ္ မတ္လ ၁ရက္ေန႔မွာ မူဇီကာဟာ ေမြးျမဴေရးနဲ႔ေရလုပ္ငန္းဝန္ႀကီးျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ၂ဝ၁ဝခုႏွစ္ မတ္လ ၁ရက္ေန႔မွာ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီး ဒန္နီလုိ အက္စ္တုိရီ (Danilo Astori) ကုိေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ဥရုေဂြးႏုိင္ငံရဲ႕ အေယာက္၄ဝေျမာက္ သမၼတျဖစ္လာခဲ့တယ္။

 

အိမ္ေဟာင္းထဲမွာ အခ်စ္ေတာ္ေခြးႀကီးနဲ႔ ေပ်ာ္ေနတယ္

အေမရိကန္သမၼတဆုိရင္ အိမ္ျဖဴေတာ္မွာေနတယ္၊ ျပင္သစ္သမၼတဆုိရင္ အဲလက္စ္ နန္းေတာ္ (Élysée Palace) မွာေနတယ္၊ အဂၤလန္ဘုရင္မႀကီးဆုိရင္လည္း သူ႕နန္းေတာ္မွာပဲေနတယ္။ မူဇာကီ သမၼတျဖစ္ေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္က စီစဥ္ေပးတဲ့အိမ္မွာ မေနဘူး။ ရပုိင္ခြင့္ေတြကုိ မယူတဲ့သေဘာ။ မြန္တီ ဗီဒီယုိၿမိဳ႕ရဲ႕ဆင္ေျခဖုံးရပ္ကြက္မွာရွိတဲ့ လယ္ေတာအိမ္မွာပဲေနတယ္။ သူ႕အတြက္နဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ စရိတ္မတက္ေစခ်င္တဲ့သေဘာ။ အဝတ္အစားကုိလည္း ျဖစ္သလုိပဲ ဝတ္တယ္။ ကပုိကရုိေနတတ္တယ္။ သမၼတလစာက ေဒၚလာ ၁၂,ဝဝဝရတယ္။ သိန္း ၁၂ဝပဲဆုိပါစုိ႔။ သူ႕လစာထဲက ၉ဝရာခုိင္ႏႈန္းကုိ ဆင္းရဲတဲ့ျပည္သူေတြကုိ လွဴပစ္ခဲ့တယ္။ သူ႕အိမ္မွာ လယ္ကြင္းႀကီးရယ္။ ထြန္စက္အေဟာင္းႀကီးရယ္။ ေျခတစ္ဖက္ျပတ္ေနတဲ့ မာႏူလာ (Manuela) လုိ႔ေခၚတဲ့ ေခြးႀကီးရယ္။ အိမ္ရဲ႕မလွမ္းမကမ္းမွာ သမၼတႀကီးလုံျခံဳေရးကုိ ေစာင့္ေနတဲ့ရဲသားႏွစ္ေယာက္ရယ္ပဲရွိပါတယ္။

                    ကားေဟာင္းကုိပဲ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး စီးေနတဲ့ သမၼတႀကီး

သမၼတျဖစ္ေနေပမယ့္ ဇိမ္ခံကားကုိ မစီးပါဘူး။ ၁၉၈၇ခုႏွစ္က ထုတ္တဲ့ ေဒၚလာ ၁၈ဝဝ (သိန္း ၂ဝ) တန္ Volkswagen Beetle လိပ္ခုံးကားကုိပဲ ျမတ္ျမတ္ႏုိးႏုိး စီးေနတုန္းပါ။ က်န္းမာေရးမေကာင္းရင္လည္း အမ်ားျပည္သူေတြနဲ႔ ေဆးခန္းမွာပဲ ကုတယ္။ သီးသန္႔မကုဘူး။ သူ႕အတြက္နဲ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ဘတ္ဂ်က္မထိခုိက္ေစခ်င္ဘူး။ ၂ဝ၁ဝခုႏွစ္ မတ္လ ၁ရက္မွာ သမၼတျဖစ္တယ္၊ ၂ဝ၁၅ခုႏွစ္ မတ္လ ၁ရက္မွာ သမၼတရာထူးက ဆင္းသြားတယ္။ သူ႕ရာထူးမွာ တစ္ရက္ပုိမေနဘူး။ အခ်ိန္တန္ရင္ ဆင္းသြားတယ္။ လယ္ေတာထဲက လာတဲ့လူက လယ္ေတာထဲမွာပဲ ျပန္ဆင္းသြားခဲ့ပါတယ္။

“ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အဆင္းရဲဆုံး သမၼတလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆင္းရဲတယ္လုိ႔ မခံစားမိပါဘူး။

တကယ္တမ္းဆင္းရဲတဲ့သူဆုိတာ ကုန္က်စရိတ္ျမင့္မားတဲ့ လူေနမႈဘဝကုိ

ကာမိဖုိ႔ ပုိက္ဆံေတြကုိ မရပ္မနားရွာေဖြေနရတဲ့သူေတြပါ”

ကဲ . . . လူ႕ဘဝတုိတုိေလးထဲမွာ ေနာက္ဆုံးေပၚဖက္ရွင္၊ တန္ဖုိးႀကီးတံဆိပ္ေတြေနာက္ကုိ လုိက္ၿပီးေတာ့ ရူးသြပ္ေနေတာ့မွာလား။ အက်ိဳးရွိတာေတြကုိ လုပ္ေနၿပီး ကုန္ဆုံးေတာ့မွာလား။ ကုိယ္တုိင္ပဲ ဆုံးျဖတ္ၾကရေအာင္ဗ်ာ။ အဓိကအခ်က္က အေရးမႀကီးတာေတြ လုပ္ေနရင္ အေရးႀကီးတာေတြ ေမ့တတ္တယ္ဆုိတဲ့ ဒႆနကို အျမဲသတိရသင့္ပါတယ္။ လူ႕ဘဝတုိုတုိေလးမွာ ရုိးရုိးရွင္းရွင္းေနၾကရေအာင္ေနာ္။

ေပ်ာ္ရႊင္က်န္းမာၾကပါေစ။

ေက်ာ္စုိးေအာင္ (အခရာ)