သည္စာတစ္ပုဒ္ဘဲ ေရးတတ္ေအာင္သင္ဇမ္းပါေညး။
ၿမိဳ႕မွာ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ညီျဖစ္သူက ရြာမွာ
က်န္ရစ္ခဲ့သည့္ အကိုျဖစ္သူအား လူႀကံဳျဖင့္ စာလႊာ
ပါးလိုက္ေလသည္...
သို႔....ကြီး
နီေကာင္းရဲ႕လား...
ေညးနီေကာင္းေဒ...အလုေတြမ်ားေန႐ို႕ စာေရးႏိုင္ပု
ဖီဖီနဲ႔မြီးကိုလဲ အဇမ္းဒိရေဒ...
ပိုက္ပိုက္ေတာ့ ပို႔ႏိုင္ေသးပုရယ္...
အလုေတက စြန္းမ်ားေဒ...
ဂ်န္္တုန္းက ေဘာ္ေဘာ္ေတြနဲ႔ ဘူလိုက္တာ
အဇမ္းျပဲသြားေဒ...
ေညးေဘာ္ေဘာ္ေတြက အခြီေတြ...
စြန္းခြီေနရတယ္...
ေၾကာရအံုးမယ္...ေညးကို ခရက္႐ွ္ေနတဲ့စကီေလး
႐ွိေဒ...
အာ့ေခးရ္က စြန္းမိုက္သယ္...
ေညးစြဲစိမို႔...ကြီးေဘာကေရာ...
အိုက္စ္...
ေနာက္မွ စာေရးေတာ့မယ္...
ပတ္တနာဖစ္ရင္ ေညးဟာေညး႐ွင္းမယ္...
ဖီဖီနဲ႔ကြီးတို႔ ဒြတ္ခမဖစ္ေစရဘူး...
႐ွစ္တဲ့...ေညး
(ေအာင္ဘု)
" မင့္ညီက ဘာေတြေရးလိုက္သလဲ အႀကီးေကာင္ "
" ကြၽန္ေတာ္လဲ နားမလည္ဘူးအဘ..."
" ေဟ.....ဒီေကာင္ ၿမိဳ႕ေရာက္တာၾကာၿပီဆိုေတာ့
ဘိုလိုမ်ား ေရးလိုက္လို႔လား "
" ဗမာစာေတာ့ ဗမာစာပဲအဘ...တစ္လံုးတစ္ေလ
ေလာက္ပဲ နားလည္တယ္ "
" ေဟ...ငါ့ျပစမ္း...."
" က်ဳပ္ေတာင္ မဖတ္တတ္တာ...အဘဆို ပိုဆိုးမွာေပါ့
ဗ် "
" ဒါဆိုလဲ ကပၸိယႀကီးဆီ သြားျပၾကည့္မယ္ကြာ...
ေတာ္ၾကာ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥဆို ဒုကၡ"
================================
ကပၸိယႀကီး မ်က္ေမွာင္ႀကီးက်ံဳ႕လို႔...
"စာထဲမွာဘာေရးထားသတုန္း..."
"ပါဠိနဲ႔ျမန္မာစာေရာေမႊထားတာဗ်...ခင္ဗ်ားသားက လူပညာ႐ွိေပပဲ...ပါဠိစာေတာ့ က်ဳပ္လဲနားမလည္ဘူး...
ဆရာေတာ္ႀကီးကို သြားျပၾကည့္မယ္ဗ်ာ..."
================================
" ဒကာႀကီး..."
" ဘုရာ့ "
" ဒကာႀကီးရဲ႕သားက ပါဠိလိုေရးတာ မဟုတ္ဖူးဗ်...
သကၠတဂႏၳလို႔ေခၚတဲ့ သကၠတစာနဲ႔ေရးထားတာ...
ဘုန္းႀကီးလဲနားမလည္ဘူးဗ်...ေနဦး...ေက်ာင္းမွာ
ေဝယ်ာဝစၥလုပ္ေနတဲ့ လူျပန္ေတာ္ ဦးေမာင္ႀကီးကို
ေမးၾကည့္မယ္...သူက ေလာကီေရးေရာ...စာေပ
ေတြေရာ ႏွံ႔စပ္တယ္ "
===============================
" ဦးစိန္... "
" ဗ်...ဦးေမာင္ႀကီး...ဘာေတြေရးထားသလဲဗ်...
လုပ္ပါဦး "
" ဒီစာက ပါဠိလဲမဟုတ္ဘူး...သကၠတလဲမဟုတ္ဖူး...
လိ်ွဳ႕ဝွက္စာဗ်..."
" ဟင္...ဘာေတြေရးထားသတုန္းဗ် "
" ဒီစာကို က်ဳပ္လဲမေဖၚတတ္ဖူး...က်ဳပ္အထင္ေျပာ
ရရင္၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕သားက ရြာသာႀကီး တကၠသိုလ္
ေက်ာင္းဆင္း ျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္..."
" ရြာသာႀကီးတကၠသိုလ္က ဘယ္မွာ႐ွိတာတုန္းဗ်
ဦးေမာင္ႀကီး "
" အင္း...ရြာသာႀကီးတကၠသိုလ္က ပါဠိေမာကၡေတြ
ေမြးထုတ္ေပးတဲ့ ႐ွန္ဂရီလာနားက တကၠသိုလ္
ေပါ့ဗ်ာ...ခင္ဗ်ားအရမ္းကုသိုလ္ကံေကာင္းတာပဲ...
ဒီလိုသားတစ္ေယာက္ရဖို႔ဆိုတာ လြယ္မွတ္လို႔..."
"ေတြ႕လား အႀကီးေကာင္...မင့္ညီဘယ္ေလာက္
ေတာ္တယ္ဆိုတာ သိၿပီမွတ္လား...ဒါ့ေၾကာင့္
ၿမိဳ႕ေပၚတက္ၿပီး မင့္ညီနဲ႔အတူအလုပ္လုပ္ရင္း
ပညာ႐ွာပါဆိုတာ...ခုေတြ႕ၿပီမွတ္လား...မင့္ညီ...
ငါ့သားေလးေရးထားတဲ့စာကို ဘုန္းႀကီးေရာ၊ ပညာ
႐ွိေတြေတာင္ မဖတ္တတ္ဖူးကြ...ငါ့သားအတြက္
ဂုဏ္ယူသကြာ...အေဟးေဟး "
Cradit
No comments: